Facebook Twitter rss

Pim

 

 

 

 

Die ene la die zomaar weer een keer
geopend rook naar wat niet meer bestond
maar wat zijn plek weer in m’n hersens vond
en weemoed welde, en ging leven weer,

bevatte paperclip en elastiek
en ook een Nokia van lang gelee
waarvan de batterij het dagen dee,
met zielsvertrouwde simp’le belmuziek.

Ik houd het logge ding weer in mijn hand,
word bijna weer gebeld door haar van toen
en loop weer op die band daar in de gym.

Zij belde mij de schok door van het land
zoals geen schok mij schokken meer zal doen
Dat belletje, op 6 mei, over Pim.

 

 

 

 

 

Delen maar!
 
Booking.com
El Roberto 20 januari 2018 Artikel




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *